آخر نه ز گلبن تو خاریم

از کوی برآی تا برآییم

چون تو صنم و چو ما شمن نیست

شهری و گلی تویی و ماییم

آخر نه ز باغ تو گیاییم

گر دسته گل نیاید از ما

هم هیزم دیگ را بشاییم