کار او چون بیشتر با سوزن و ابریشمست

گر چه همچون سرو و سوسن نزد عقل آزاده ایم

سینه چشم سوزن و تن تار ابریشم شدست

تا غلام آن بهشتی روی حورا زاده ایم

لاجرم ما از تن و دل هر دو را آماده ایم

از لب خویش و لب او در فراق و در وصال

چون چراغ و باغ و با هم با باد و هم با باده ایم