مرکب گفتار پی کن چنگ در کردار زن

گوهر بیضات باید خدمت دریا گزین

ور عقیق و لعل خواهی تکیه بر کهسار زن

شاهراه شرع را بر آسمان علم جوی

چهره عذرات باید بر در وامق نشین

عشق بوذروار گیر و گام سلمان وار زن

گر شکر بی زهر خواهی خار بی خرما مباش