ما را فلک از دیده همی خواست جدا کرد

وان سنگدلی کردن و در حجره دویدن

ما را غرض از عشق تو ای ماه رخت بود

خود چیست شمن را غرض از بت گرویدن

برخیره نبود آن دو سه شب چشم پریدن

زین روی که بر خاک سر کوی تو خسبد

مولای سگ کوی توام وقت گزیدن