تو چو مردان تکیه بر خمر و در خمار زن

با می تلخ مغانه دامن افلاس گیر

آز را بر روی آن قرای دعوی دار زن

زاهدان ار تکیه بر زهد و صیام خود کنند

دور شو از صحبت خود بر در صورت پرست

بوسه بر خاک کف پای ز خود بیزار زن

چون خوری می با حریف محرم پر درد خور