رنجه کن پای خویش و کوته کن

برزند بابهشت برزن من

خاک پایت برم چو سرمه به کار

گر چه دادی به باد خرمن من

دست جور و بلا ز دامن من

رادمری کنی به در نبری

بنهی بار خلق بر تن من