صد دفتر هجر حفظ کردی

در عاشق خود یکی نظر کن

چوبی که ز هجر تو بود خشک

از آب وصال خویش تر کن

یک صفحه ز وصل هم ز بر کن

ور نیک نمی کنی به جایم

با من صنما تو سر به سر کن