مهر تو گردنکشان را صید تو کرد آنگهی

ناز را با مستی اندر دلبری دمساز کن

گر شکار خویش خواهی کرد جمله خلق را

زلف را گه چون کمند و گه چو چنگ باز کن

پادشه امروز گشتی در جهان آواز کن