خواهی که تا چو حلقه بمانیم بر درت

رخ چون چراغ حجره روح الامین مکن

ای ما به روح تیر تو با ما سنان مباش

ای ما به تن کمان تو با ما کمین مکن

با ما چو حلقه دار لبان چون نگین مکن

خواهی که لاله پاش نگردد دو چشم من

از روی خویش چشم خسان لاله چین مکن