از روی خویش چشم خسان لاله چین مکن

خواهی که تا چو حلقه بمانیم بر درت

با ما چو حلقه دار لبان چون نگین مکن

خواهی که لاله پاش نگردد دو چشم من

بنشانمان بر آتش و بر تیغ و زینهار

با هجر خویشمان نفسی همنشین مکن

تو هم میی و هم شکری هان و هان بتا