ای هوش و جان بی هشان جان و دل عاشق کشان

ترسم پشیمانی خوری ای یار بد پیوند ازین

اول که نامت برده ام صد ضربه از غم خورده ام

زان صد یکی نشمرده ام آخر شوی خرسند ازین

از جان ما چد هی نشان روزی اگر پرسند ازین

از جور تست اندر دعا دست سنایی بر هوا

از وی وفا از تو جفا آخر نگویی چند ازین