ای وهم ز تو حیران آخر چه جمالست این

زان گلبن انسانی هر دم گلی افشانی

ای میوه روحانی آخر چه نهالست این

در وصف تو عقل و جان چون من شده سرگردان

گفتی که چو من دلبر داری وز من بهتر

ای جادوی صورت گر آخر چه خیالست این

ای از پی داغ ما آرایش باغ ما