ای ماه نکویی تو آخر چه خصالست این

ای از پی داغ ما آرایش باغ ما

ای چشم و چراغ ما آخر چه مثالست این

هر روز نپویی تو جز عشق نجویی تو

هر روز مرا نرمک بکشی تو به آزرمک

ای شوخک بی شرمک آخر چه وبالست این

پرسی: چو منی دلبر بینی تو به عالم در