ای ماه نکو منظر آخر چه سوالست این

هر روز مرا نرمک بکشی تو به آزرمک

ای شوخک بی شرمک آخر چه وبالست این

پرسی: چو منی دلبر بینی تو به عالم در

ما را نه بدین سستی زین بیش همی جستی

ای خسته از آن خستی آخر چه ملالست این

گفتی همه جا با تو وصلست مرا با تو