صف زده در پیش او خلق خروشان شده

بر سر سنگ سیاه صبر جگرجوش بین

گر چه دل ریش ما بر سر سودای اوست

بر دل او یاد ما جمله فراموش بین

تن زده آن ماه را فارغ و خاموش بین

بهره ما دیده ای ناله و فریاد ازو

بهره هر ناکسی بوسه و آغوش بین