هین که وقت «جاعل اللیل» آمد از بیداد تو

فتنه بودی یاسمینت از برگ گل نشکفته بود

فتنه تر گشتی چو بررست از سمن شمشاد تو

«فالق الاصباح» بر جانهای ما داد تو خواند

اندر این مجلس به ما شادی و غمگینی ز خصم

چشم بد دور از دل غمگین و طبع شاد تو

روی ما تازست تا تو حاضری از روی تو