بی دلان را نرگس گویای تو خاموش کرد

حلقه ارواح بینم گرد حلقه گوش تو

آفتاب و ماه بینم حامل شبپوش تو

عاشقان را کرد گویا پسته خاموش تو

تلخ نو شیرین ترست از شهد و شکر وقت کین

چون بود هنگام صلح و وصل رویت نوش تو