آن دو چشم جادوی رعنای تو

با ملاحت خود سراسر نقش کرد

نیکویی بر روی چون دیبای تو

باز ما را عالمی چون حلقه کرد

مر سنایی را کنون تا جاودان

در پذیرش تا بود مولای تو