محتسب را گو ترا با مست کوی ما چکار

درد می درده برای درد این محنت زده

درد صافی درده ای ساقی درین مجلس همی

تا زمانی می خوریم آسوده دل در میکده

می چه خواهی ای جوان زین عاشقان دل زده

می ندانی کادم از کتم عدم سوی وجود

از برای مهربازان خرابات آمده