چشم بر روی آسمانه منه

در هر آن خانه ای که می نبود

پای اندر چنان ستانه منه

تا بود باغ آسمان گردان

روی جز بر جناح چنگ ممال

دست جو بر بر چغانه منه

گر نخواهی که در تو پیچد غم