با همه کس آشنا با ما چرا بیگانه ای

گر بگویی عاشقی با ما هم از یک خانه ای

ما چو اندر عشق تو یکرویه چون آیینه ایم

تو چرا در دوستی با ما دو سر چون شانه ای

شمع خود خوانی همی ما را و ما در پیش تو