کم زان مکن که بیرون رویی به ما نمایی

ما ز انتظار مردیم از عشق تو ولیکن

در حجره غریبان تو خود درون نیایی

گیرم که بار ندهی ما را درون پرده

بی روی تو نگارا چشم امید ما را

باید ز نقش نامه نام تو توتیایی

نادیده کس ولیکن از سنگ و چوب کویت