گیرم نشوی ساخته بر من ز تکبر

بر آرزوی آنکه تو روزی به من آیی

من بی تو همی هیچ ندانم که کجایم

ای از بر من دور ندانم که کجایی

تا که من دلسوخته را رنج نمایی

ایزد چو بدادست به خوبی همه دادت

نیکو نبود گر تو به بیداد گرایی