بر گل از غلیه گوی که طراز آوردی

صنما آن خط مشکین که فراز آوردی

گرچه خوبست به گرد رخ تو زلف دراز

خط بسی خوبتر از زلف دراز آوردی

گر نیازست رهی را به خط خوب تو باز