این سخن بیهده و هزل و مجاز آوردی

پیش خلق از جهت شعبده و بلعجبی

نرگس بلعجب شعبده باز آوردی

چند گویی که دلت پیش تو باز آوردم

دلم افروخته بود از طرب و شادی و ناز

تو دلی سوخته از گرم و گداز آوردی