از آینه ای بدی به دستت

از خشک و تری و گرم و سردی

نیک ست که آینه نداری

تا هست شفات نیست دردی

چشم تو ترا به چشم کردی

در شهر تو نیست جز سنایی

بی وصل تو جز که یاوه گردی