روی تا داریم به کویش در بهشتم در بهشت

خاکپایش را ز بهر آب سر گردم همی

از پی گرد سم شبدیز او وقت نثار

گه ز دیده سیم و گه از روی زر گردم همی

چون ز کویش بازگردم در سقر گردم همی

که گهی از شرم تر گردم ز خشم آوردنش

بلعجب مردی منم کز خشم تر گردم همی