غمزه بر هم زن یکی تا خلق را بر هم زنی

تیغ خویش از خون هر تر دامنی رنگین مکن

تو چو رستم پیشه ای آن به که بر رستم زنی

در خرابات نهاد خود بر آسودست خلق

پاکبازان جهان چون سوخته نفس تواند

خام طمعی باشد ار با خام دستان دم زنی

ما به امیدی هدف کردیم جان چون دیگران