آهم شکست در بر ز آن دم که دید چشمم

نادرتر آنکه داری ملکی به بی کلاهی

با خنده و کرشمه آنجا که روی آری

هم ماه و هم سپهری هم شاه و هم سپاهی

آن حسن بی تباهی و آن لطف بی تناهی

ز آن آه بر نیارد زیرا که هست پنهان

آه از درون جانش تو در میان آهی