نه برآشوبی هر ساعت و دشنام دهی

صنما چبود اگر بوسگکی وام دهی

بسته دام تو گشتست دل من چه شود

که مرا قوت از آن پسته و بادام دهی

پخته عشق شود گر چه بود خام ای جان