گرگ را بر میش کردن قهرمان، باشد ز جهل

ای نکو نام از تو شهر و ملک شاهنشه علا

هر کسی صدر قضا جوید بی انصاف و عدل

لیک داند شاه ما از دانش و عقل و دها

گربه را بر پیه کردن پاسبان، باشد خطا

از لقا و صدر و باد و داد و برد ابر دو ریش

هیچ جاهل کی شدست اندر شریعت مقتدا