گر قسیم کفر و ایمان نیستی آن زلف و رخ

کافری بی برگ ماندستی و ایمان بی نوا

نسخه جبر و قدر در شکل روی و موی اوست

این ز «واللیل» ت شود معلوم آن از «والضحا»

کی قسم گفتی بدان زلف و بدان رخ پادشا

کی محمد: این جهان و آن جهانی نیستی

لاجرم اینجا نداری صدر و آنجا متکا