روبروی تو کز آنجا جانت را «ما و دعک»

مردم بیمار باشد یافه گوی و هرزه لا

تابش رخسار تست آن را که می خوانی صباح

سایه زلفین تست آنجا که می گویی مسا

شو به زلف تو کزین آتش دلت را «ما قلا»

در دو عالم مر ترا باید همی بودن پزشک

لیکن آنجا به که آنجا، به بدست آید دوا