نی تو راه شهر خود گم کرده بودی ز ابتدا

نیست دارالملک منتهای ما را منتها

نه تو دری بودی اندر بحر جسمانی یتیم

فضل ما تاجیت کرد از بهر فرق انبیا

ما ترا کردیم با همشهریانت آشنا

غرقه دریای حیرت خواستی گشتن ولیک

آشنایی ما برونت آورد ازو بی آشنا