از زبان خود ثنایی گوی ما را در عرب

خواجگی کن سایلان را طعمشان گردان وفا

نعمت از ما دان و شکر از فضل ما کن تا دهیم

مر ترا زین شکر نعمت نعمتی دیگر جزا

تا زبان ما ترا اندر عجم گوید ثنا

آفتاب عقل و جان اقضی القضاه دین که هست

چون قضای آسمان اندر زمین فرمانروا