ای مرا از یک نعم پیوسته با چندین نعم

وی غریبی کرده اکنون با غریبان کن وفا

«الفلق» می خوان و می دان قصد این چندین حسود

«والضحی» می خوان و می کن شکر این چندین عطا

وی مرا از یک بلی ببریده از چندین بلا

شکرت ار بر کوه برخوانم به یک آواز، من

از برای حرص مدحت صد همی گردد صدا