تا که باشد عارف اندر سال و ماه و روز و شب

جز «و یبقی وجه ربک» مر ترا کام و هوا

نظم عشق آمیز عارف را ز راه لطف و بر

برگذر از عیبهاش و در گذر از وی خطا

شاکر افضال تو اندر خلا و اندر ملا