این در اشکار نهنگ افتاده و آن اندر ضیا

یا تمنای سبک دستی توان کردن به عقل

یا برون از حلقه نظاره چون طفلان دوتا

غوطه خورده در بن دریا دو تن در یک زمان

خیرگی بار آرد آن را کز برای علم خویش

دیده بر خورشید تابان افگند بی مقتدا

آب چاهی باید اندر پیش کز یک قطره اش