هر چه نزد حق پیشم افتد گر چه طاعت آن خطا

چون پدید آمد ملال آدم از حور و قصور

جفت او حوا نکوتر قصر او دارالفنا

هر چه در دین پیشم آید گر چه نه سجده صواب

عمر در کار غم دین کرد خواهم تا مگر

چون نمانم بنده ای گوید، سنایی شد فنا

آشنا شو چون سنایی در مثال راه عشق