تو چه دیدستی هنوز از طول و عرض ملک او

تا نه بال خوف ماند با تو نه پر رجا

دور کن بوی ریا از خود که تا آزاده وار

مسجد و میخانه را محرم شوی چون بوریا

کنکه در سدره ست هم آن را نداند منتها

گر دو عالم را ببینی با ولایتهای او

هفت گلخن دیده باشی زانهمه هفت آسیا