فضل یحیا صاعد آن قاضی که خود بیرون ز فضل

بدر گردد مه چو با خورشید سازد ملتقا

مقتدای عالم آمد مقتدی در دین او

من غلام مقتدی و خاکپای مقتدا

صدهزاران فضل و یحیی بر مکست اندر سخا

قاضی مکرم که چون فوت صلات ایزدی

هست در شرع کرم فوت صلاتش را قضا