اندرین غربت مرا همچون عصای موسیئی

ای مرا قاضی و مقضی وی مرا خصم و گوا

گرد تو گردم همی زیرا مرا هنگام سعی

از مروت وز صفا هم مروه ای و هم صفا

دوستانم را عصا و دشمنم را اژدها

از تو بودم بستانه خواجه عارف معرفت

وز تو کردم در فرات نعمت او آشنا