پارسا خواندستم اندر شعر و من بر صدر او

وز تو کردم در فرات نعمت او آشنا

بر تو خوانم شعر آن شعری شعار چرخ قدر

با تو گویم شکر آن شکر شکار خوش لقا

هر که در فردوس باشد چون نباشد پارسا

چون نباشم پارسا چون عقل او را داده ام

چون فرو دستان ملک امسال باژو پار، سا