کی فضولی کو خراجت غور گفتا: برگرفت

هم ولی دارو درمان هم ولی شکر و ثنا

هست کار من برو چونانکه وقتی پیش ازین

دهخدایی گفت با غوری فضولی در نسا

شاه و پیغمبر زکوه از غور و احداث از بغا

دهخدا گفت ار نمکساری شود انبان کون

گوزهای بی نمک پراند اهل روستا