هر عاقلی به زاویه ای مانده ممتحن

شد دوستی عداوت و شد مردمی جفا

گشته ست باژگونه همه رسمهای خلق

زین عالم نبهره و گردون بی وفا

هر فاضلی به داهیه ای گشته مبتلا

آنکس که گوید از ره معنی کنون همی

اندر میان خلق ممیز چو من کجا