آنرا که او به صحبت من سر درآورد

در نثر من مذمت و در نظم من هجا

در پای ناکسان نپراکنده ام گهر

از دست مهتران نپذیرفته ام عطا

گویم ثنای نیک و شناسم به دل وفا

ار ذلتی پدید شود زو معاینه

انگارمش صواب و نبینم ازو خطا