تو در کشتی فکن خود را مپای از بهر تسبیحی

زهی سودا که خواهی یافت فردا از چنین سودا

سر اندر راه ملکی نه که هر ساعت همی باشی

تو همچون گوی سرگردان و ره چون پهنه بی پهنا

که خود روح القدس گوید که بسم الله مجریها

اگر دینت همی باید ز دنیا دار پی بگسل

که حرصش با تو هر ساعت بود بی حرف و بی آوا