از آتش دان حواست را همیشه مستی و هستی

تو خود می پند ننیوشی ازین گویای ناگویا

گر از آتش همی ترسی به مال کس مشو غره

که اینجا صورتش مالست و آنجا شکلش اژدرها

ز دوزخ دان نهادت را هماره مولد و منشا

پس اکنون گر سوی دوزخ گرایی بس عجب نبود

که سوی کل خود باشد همیشه جنبش اجزا