مصرع نخست · شماره 95
ز طاعت جامه ای نو کن ز بهر آن جهان ورنه
شاعرسناییقالبقصیده
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 92
وگر نز بهر شرعستی، کمر بگشایدی جوزا
# - 93
چو تن جان را مزین کن به علم دین که زشت آید
# - 94
درون سو شاه عریان و برون سو کوشک در دیبا
# - 95
ز طاعت جامه ای نو کن ز بهر آن جهان ورنه
انتخابشده - 96
چو مرگ این جامه بستاند تو عریان مانی و رسوا
# - 97
خود از نسل جهانبانان نزاید هیچ تا باشد
# - 98
مر او را کوی پر عنین و ما را خانه پر عذرا
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 95 از «قصیده شماره ۷ - در مقام اهل توحید» است.