مصرع نخست · شماره 99
نبینی طبع را طبعی چو کرد انصاف رخ پنهان
شاعرسناییقالبقصیده
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 96
چو مرگ این جامه بستاند تو عریان مانی و رسوا
# - 97
خود از نسل جهانبانان نزاید هیچ تا باشد
# - 98
مر او را کوی پر عنین و ما را خانه پر عذرا
# - 99
نبینی طبع را طبعی چو کرد انصاف رخ پنهان
انتخابشده - 100
نیابی دیو را دیوی چو کرد اخلاص رخ پیدا
# - 101
ترا یزدان همی گوید که در دنیا مخور باده
# - 102
ترا ترسا همی گوید که در صفرا مخور خلوا
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 99 از «قصیده شماره ۷ - در مقام اهل توحید» است.